Yogini….of Inhalige Trut?

Greed & Jealousy.jpg

In mijn laatste blog heb ik het over de plekken waar het ego zich verstopt. Ego wordt vaak aangeduid als arrogantie maar vanuit een Tibetaans boeddhistisch perspectief manifesteert het ego zich in alle verstorende emoties. Om uit te wijden: verstorende emoties zijn eigenlijk alle emoties en gevoelens die met de minuut voorbijkomen en zelfs de emoties die wij zien als vrolijk, blij, gelukkig. Gek? Wellicht je moeilijk voor te stellen maar in de aankomende serie van blog berichten ga ik de leukste ego verstopplekken in de spotlight zetten.

Facebook
Toen het bovenstaande idee geboren was vroeg ik me af waar ik mee wilde beginnen, en aangezien jullie erbij betrekken een wens is kwam het idee, de vraag op Facebook te stellen, er al vlug achteraan. De allereerste reactie op mijn vraag was “greed/hebzucht” en tada!!

Bij westerse benadering
Avaritia, de Latijnse benaming voor hebzucht, is het verlangen naar macht, geld, rijkdom of bezittingen, met name als door het bezit van een van deze je een ander hetzelfde bezit ontzegt. De misdaden die hieruit voortkomen zijn ontrouw, verraad, omkoping en diefstal. Zij ontstaan door geweld, manipulatie of de autoriteit van de zondaar.

– Niet zo mooi maar

Bij boeddhistische benadering
In het boeddhisme zijn hebzucht & verlangen – sterk verweven met elkaar – tekenen van ontevredenheid en hoe minder tevreden en verstoord hoe zwaarder de meter doorslaat naar hebzucht.

Ergens zijn alle verstorende emoties ook alleen maar tekenen van het zoeken naar een oplossing voor het ego om gelukkig te zijn een mechanisme van ons mensen om te denken dat ons geluk net in datgene nieuwe, dat meer en dat betere ligt. We denken dan dus dat we dan echt gelukkig zijn.

Hebzucht als symptoom
Hebzucht is dus eigenlijk een symptoom van diep gewortelde ontevredenheid, voortkomende uit ieders innerlijk zoektocht naar BLIJVEND geluk …. – Ben ik nog steeds te volgen?

Zelf onderzoek
Ik hoor je denken maar ik ben niet ontevreden en wat dan met al die mensen die maar doorgaan met nemen, krijgen en geen geweten lijken te hebben? IK MOET je gelijk  geven, maar eerlijk gezegd als je zelf niet inziet dat het een subtiel gegeven is, dat het najagen ervan je niet gelukkiger maakt,  dat het je eigenlijk niet dat oplevert wat je dacht te beogen dan kun je doorslaan,  Kun je nog maar moeilijk objectief naar jezelf kijken en kan je gewoonte omslaan in een soort verslaving die alle ander signalen overstemt en baby hebzucht is geboren.

Ik realiseer me net – DIT WORDT EEN LANGE BLOG & is misschien wel meerdere blog berichten waard??!!

Ontkenning
Nu is hebzucht niet echt mijn meest dominante verstorende emotie daarom wil ik het ook iets breder trekken – Hebzucht, is begeerte en verlangen in een ver gevorderd stadium  maar terwijl ik dit schrijf moet ik hardop lachen want zoals je je wel kunt bedenken ging net mijn ego schuil in ontkenning…. Ik heb hebzucht, of een zachtere vorm ervan!!  Een verlangen dat zich uit in meer willen en niet echt willen delen. Of alleen willen delen als er genoeg is maar dat is natuurlijk geen kunst en niet echt egoloos.

Subtiel & Gerafineerd
Mijn hebzucht is geraffineerd en zit in kleine dingen, de frustraties van het meer willen en niet echt tevreden kunnen zijn met iets dat ik krijg, heb gekocht of in wat ik al heb. Meer nog dan materiële hebzucht heb ik spirituele hebzucht. DIT WORDT EEN ECHTE BEKENTENIS!! Ik zucht, voel mijn hartslag lichtelijk versnellen en ik wil vluchten terwijl ik dit schrijf. Ja zo in het materiële dagelijkse leven kan ik me redelijk staande houden zonder hebzucht en verlangens naar van alles en noch wat of althans……ik herken het en heb er een weg in gevonden, een tegengif dat ik mezelf kan toedienen mits ik mindful ben.

Met die spirituele hebzucht is het toch anders. Mijn spirituele hebzucht brengt ook altijd gelijk jaloezie en andere emoties met zich mee en is een kluwen wol die ik wel kan ontrafelen maar ook altijd een kleine lawine die me overvalt.. ook gaat soms mij hebzucht schuil achter sterkere dominante emoties die ik heb en mag waarnemen bij mezelf…

Ik ben dan een inhalige trut die meer wil dan anderen en ondanks dat ik me niet zo gedraag zie ik mezelf ellenbogend door de wereld trekken. Hahaha, zo’n visioen die zich soms aan me opdringt aan de binnenkant van mijn ogen…STEL JE VOOR – in een winkel als ik mijn oog heb op die laatste fantastische ding waar ik van meen dat iemand anders er ook zijn oog op heeft laten vallen, en verlangend naar het rijke leven, ik het dan al duikend pak net voordat die ander het kan pakken, Hilarisch ergens! Allemaal waan beelden want zo ben ik niet echt en ik zou het nooit doen. Ik wacht netjes op mijn beurt en laat een ander vaak voorgaan maar ondanks dat ik het fysiek niet leef of doe, observeer ik het wel degelijk in mijn “denken” en IK weet dat HET er zit.

Hoop
Gelukkig ben ik onder de juiste Guru geboren, die goed spiritueel schaak met ons speelt om deze dingen over jezelf aan het licht te brengen zodat je er, soms beetje bij beetje, vanaf komt.

Wellicht kom ik hierop nog terug als ik nog meer zelf onderzoek heb kunnen doen. Meer heb kunnen observeren hoe het werkt voor mij en wat ik eraan doe. Èèn geluk heb ik ook altijd gehad, Als ik in het verleden voor mijn hebzucht ging, heb ik mezelf altijd flink gebrand aan de gevolgen ervan, daar waar anderen ongestoord hun gang kunnen gaan brand ik mijn neus waardoor ik snel heb moeten leren dat het wellicht niet iets voor mij is.

ZO dat was een eerste introductie, iets wat ik moeilijk vindt want ondanks dat niks menselijk mij vreemd is hebzucht iets wat ik innerlijk veroordeel en het terugzien in mezelf iets wat dus totaal niet bevalt. Ik merk wel dat het een geniepigerd is en vaak andere emoties versterkt en werkt met gedachten van;” “wat ik dan wel of niet allemaal denk te verdienen”….Volgende keer meer over ik en mijn “vriendjes”

Liefs – The Unusual Yogini

Hoe herken jij Hebzucht? Zelfs in zijn kleinste vorm? Heb jij een manier gevonden het te verminderen, te veranderen meer tevreden te zijn met wat je al hebt? Ik ben benieuwd

Leave a Reply